Nowe płatności Polygon: czy ukryte stablecoiny to tylko narzędzie dla banków?

Większość z nas weszła w krypto, bo chciała uciec przed wścibskim wzrokiem wielkich banków i regulatorów. Ale jeśli spojrzymy na to, jak naprawdę przepływają pieniądze, widać, że najwięksi gracze po prostu budują własne, zamknięte ogródki. Ostatnie wprowadzenie przez Polygon tzw. "shielded payments" dla stablecoinów to idealny przykład tej zmiany. Technicznie to sukces, ale pojawia się pytanie, które powinien zadać sobie każdy ostrożny inwestor: czy ukryte płatności stablecoinami są legalne? Odpowiedź zależy całkowicie od tego, kto trzyma klucze i kto składa raporty.

Argumenty za prywatnością instytucjonalną

Dla wielkiej firmy czy funduszu hedgingowego prywatność nie polega na ukrywaniu pieniędzy przed urzędem skarbowym. Chodzi o tajemnice handlowe. Jeśli duży gracz przeleje 500 milionów USDC na konkretny adres, cały rynek zobaczy to w eksploratorze bloków. Traderzy zaczną grać przed nimi (front-running), a konkurencja dowie się dokładnie, co kupują. Właśnie dlatego instytucje nienawidzą przejrzystości publicznych blockchainów.

Polygon próbuje to rozwiązać za pomocą transakcji "shielded". Oznacza to, że kwota i nadawca są ukryci przed opinią publiczną, ale system nadal pozwala na tzw. "wybiórcze ujawnianie" (selective disclosure). Mówiąc prosto: firma może ukryć dane przed światem, ale pokazać je swojemu audytorowi lub regulatorowi.

Od jakiegoś czasu obserwuję, jak banki wchodzą w stablecoiny. Od licencjonowania tokenów emitowanych przez banki w Hongkongu, po próby przyspieszenia rozliczeń transgranicznych w Europie. Cel jest zawsze ten sam. Chcą szybkości blockchaina, ale bez "ryzyka" wynikającego z pełnej jawności. Polygon daje im dokładnie to, czego chcą.

Dlaczego czuję, że to kompromis

Mam co do tego mieszane uczucia. Z jednej strony to sprytny ruch, żeby przyciągnąć więcej kapitału do ekosystemu. Z drugiej strony mam wrażenie, że po prostu budujemy stary system bankowy na nowym rejestrze.

Ta "tarcza" to nie jest ta sama prywatność, którą znaliśmy z wczesnych dni Monero czy Zcash. To prywatność nastawiona na zgodność z przepisami (compliance). Jeśli celem jest sprawienie, by system był akceptowalny dla amerykańskiego Departamentu Skarbu czy Morgan Stanley, to jest to sukces. Ale jeśli celem jest suwerenność finansowa, to mamy do czynienia z kolejną warstwą kontroli.

Kiedy patrzę na obecny rynek, gdzie całkowita kapitalizacja wynosi 2,66 biliona dolarów, a Bitcoin wciąż dominuje, widać wyraźnie, że narracja "instytucjonalna" wygrywa. Banki nie przychodzą do krypto, żeby zostać zdisruptowanym. Przychodzą, żeby przejąć technologię i zachować władzę.

Gdzie kryją się ryzyka

Największym zagrożeniem jest problem "tylnych drzwi". Jeśli protokół jest zaprojektowany tak, by być "zgodnym z przepisami", oznacza to, że istnieje mechanizm do demaskowania użytkowników. Zastanawiam się, co się stanie, gdy jakiś rząd uzna, że "wybiórcze ujawnianie" powinno stać się "obowiązkowym ujawnianiem".

Kiedy raz zbudujesz infrastrukturę pozwalającą regulatorom zaglądać do "prywatnych" transakcji, nie da się tego już cofnąć. Idziemy w stronę świata, w którym stablecoiny będą w zasadzie cyfrowymi kontami bankowymi, tylko pod inną nazwą.

Jeśli martwi was taki poziom inwigilacji, możecie woleć narzędzia, które nie polegają na scentralizowanych "tarczach". Dla osób, którym naprawdę zależy na prywatności, sprawdziło się u mnie korzystanie z usług non-custodial, takich jak StealthEX. Nie wymagają rejestracji konta i wspierają monety prywatności, co jest dalekim przeciwieństwem "regulowanej prywatności", którą Polygon sprzedaje bankom.

Moja końcowa ocena

Polygon robi to, w czym jest najlepszy: buduje most dla świata korporacyjnego. Nie próbują ratować świata przed bankami. Próbują sprawić, by bankom było wygodnie korzystać z ich sieci.

Czy to dobrze wpłynie na cenę tokena? Może. Adopcja instytucjonalna zazwyczaj przynosi płynność. Czy to dobrze wpływa na filozofię krypto? Raczej nie. Ale od 2019 roku nauczyłam się, że rynek nie przejmuje się filozofią tak bardzo, jak tym, kto oferuje najefektywniejszy sposób przesyłania pieniędzy.

Będę obserwować, czy inne Layer 2 skopiują ten model "prywatności zgodnej z przepisami". Jeśli tak się stanie, możemy przestać udawać, że "publiczna" część publicznych blockchainów jest dla każdego. Zaczyna to wyglądać jak publiczny rejestr dla nas i prywatny rejestr dla nich.