استیبل‌کوین‌ها حالا از ذخایر ۹۵ کشور بیشترند؛ چرا این موضوع خطرناک است؟

راستش اعداد تکان‌دهنده هستند. ما با بازار استیبل‌کوین‌هایی با ارزش ۳۲۲ میلیارد دلار طرف هستیم که حجم معاملات ۲۴ ساعته آن‌ها اخیراً ۱۱.۵۷٪ رشد کرده است. برای اینکه بهتر درک کنید، مجموع «دلارهای دیجیتال» که در دست شرکت‌های خصوصی است، حالا از ذخایر ارزی ۹۵ کشور مختلف بیشتر است. برای خیلی از مردم، پیدا کردن بهترین استیبل‌کوین برای نگهداری بلندمدت فقط به معنی فرار از سقوط قیمت است، اما برای اقتصاد جهانی، این یک تغییر ساختاری عظیم است. ما در واقع داریم اعتماد به دولت‌ها را با ترازنامه‌های چند شرکت خصوصی جایگزین می‌کنیم. من قبلاً در مقاله توضیح ریسک‌های USDT به جزئیات این موضوع پرداخته بودم.

تصویر کلی‌تر

دهه‌ها بود که سیستم مالی جهانی روی این اصل می‌چرخید که بانک‌های مرکزی برای تثبیت ارزهایشان ذخیره داشته باشند. اگر اقتصاد کشوری به بن‌بست می‌رسید، از این ذخایر برای جلوه دادن چرخ اقتصاد استفاده می‌کردند. حالا بخش بزرگی از نقدینگی جهانی دارد به سمت دارایی‌هایی مثل USDT و USDC می‌رود. این فقط «رشد کریپتو» نیست؛ این یعنی کدنویسی خصوصی دارد جای قدرت دولت‌ها را می‌گیرد.

وقتی در سال ۲۰۱۹ شروع کردم به دنبال کردن این بازار، استیبل‌کوین‌ها فقط راهی بودند برای پارک کردن پول بین معاملات. اما حالا دارند به لایه اصلی پرداخت‌های جهانی تبدیل می‌شوند. نکته اینجاست: برخلاف ذخایر ملی، این ذخایر خصوصی توسط قدرت مالیاتی یک دولت پشتیبانی نمی‌شوند. آن‌ها فقط توسط هر چیزی پشتیبانی می‌شوند که صادرکننده ادعا می‌کند در اختیار دارد.

داده‌های پشت این تغییر

اگر به معیارهای فعلی نگاه کنید، روند کاملاً واضح است. حجم معاملات استیبل‌کوین‌ها در حال افزایش است، حتی در حالی که کل بازار در منطقه «ترس» قرار دارد و شاخص ترس و طمع روی ۳۹ است. این به من می‌گوید که سرمایه لزوماً از اکوسیستم خارج نشده، بلکه فقط به حاشیه رفته و منتظر فرصت است.

ریسک اصلی اینجا تمرکز قدرت است. ما دیده‌ایم که این موضوع چطور پیش می‌رود. من مدتی است روند متمرکز شدن بازار را دنبال می‌کنم و قبلاً توضیح دادم که چطور مشکل ذخایر استیبل‌کوین‌ها زمانی تبدیل به بحران می‌شود که غول‌های سنتی مثل مورگان استنلی بخواهند وارد بازی ذخایر شوند. وقتی یک شرکت خصوصی نقدینگی بیشتری نسبت به یک کشور کوچک کنترل می‌کند، دیگر فقط قدرت مالی ندارد؛ بلکه قدرت سیاسی هم پیدا می‌کند.

این موضوع برای کاربر عادی چه تغییری ایجاد می‌کند؟

شاید فکر کنید: «من به ذخایر ملی اهمیت نمی‌دم، فقط می‌خوام پولم روی ۱ دلار بمونه». اما تله همین‌جاست. اگر خزانه‌داری آمریکا تصمیم بگیرد روی این صادرکنندگان فشار بیاورد، دارایی «پایدار» شما می‌تواند در یک لحظه مسدود شود. ما دیده‌ایم که تتر در بازه‌های زمانی کوتاه، صدها میلیون دلار را مسدود کرده است. برای ما که در محیط‌هایی مثل ایران هستیم و دسترسی به سیستم‌های بانکی جهانی نداریم، این ریسک دوچندان است؛ چون هیچ راه بازگشتی نداریم. اگر دارایی‌هایتان را در صرافی نگه می‌دارید، در واقع شما مالک آن‌ها نیستید، بلکه صرافی مالک است.

اگر به دنبال بهترین استیبل‌کوین برای نگهداری بلندمدت هستید، مهم‌ترین چیز سود یا بهره نیست، بلکه «حضانت» یا همان Custody است. هر چقدر possibly بتوانم تاکید کنم کم است: نگه داشتن دارایی در پلتفرم‌های متمرکز یک قمار است. من ترجیح می‌دهم از کیف پول سخت‌افزاری استفاده کنم تا کلیدهای خصوصی‌ام آفلاین باشند. برای کسانی که دنبال تجربه‌ای حرفه‌ای‌تر هستند، Ledger Stax انتخاب خیلی خوبی است چون صفحه نمایش E Ink منحنی دارد و قابلیت بررسی تراکنش (Transaction Check) آن کمک می‌کند قبل از تایید، کلاهبرداری‌های DeFi را تشخیص دهید. شاید ۳۹۹ دلار هزینه داشته باشد، اما خیلی ارزان‌تر از این است که کل پورتفوی‌تان را به خاطر یک هک یا مسدود شدن حساب از دست بدهید.

نظر نهایی من

نمی‌گویم استیبل‌کوین‌ها کلاهبرداری هستند. آن‌ها نقدینگی‌ای را فراهم کردند که باعث شد کل بازار کریپتو شکل بگیرد. اما باید دست از این pretending برداریم که چون قیمت تکان نمی‌خورد، پس «امن» هستند.

اینکه این دارایی‌ها حالا از ذخایر نزدیک به ۱۰۰ کشور بیشتر شده‌اند، یک هشدار است. ما داریم یک سیستم مالی جدید را روی دوش چند شرکت خصوصی می‌سازیم. اگر این شرکت‌ها شکست بخورند، یا بیش از حد به رگولاتورهایی که قرار بود دور بزنند نزدیک شوند، «پایداری» استیبل‌کوین شما فقط یک توهم است. من برای ترید از آن‌ها استفاده می‌کنم، اما هرگز تمام پس‌انداز زندگی‌ام را به آن‌ها نمی‌سپارم.

اخبار را در صرافی منتخب ما ترید کنید: Gate