بایننس می‌خواهد به سوپر اپلیکیشن مالی تبدیل شود و این حرکت جدیدش واقعاً جسورانه است. آن‌ها حالا بیش از ۷,۰۰۰ سهم شرکت‌های آمریکایی را ارائه می‌دهند؛ تغییری بزرگ برای پلتفرمی که یک دهه تمام روی توکن‌ها تمرکز داشت. اگر می‌پرسید معامله سهام در بایننس چطور کار می‌کند، جواب کوتاه این است: شما در واقع سهمی را از بورس نیویورک نمی‌خرید. در عوض، دارید دارایی‌های سنتتیک یا نسخه‌های توکنایز شده آن سهام را معامله می‌کنید. من قبلاً در مورد لیست‌های جدید بایننس نوشتم که می‌توانید برای پیش‌زمینه بیشتر بخوانید.

معامله سهام در بایننس چطور کار می‌کند؟

در یک کارگزاری سنتی، شما سهمی می‌خرید و آن سهم به نام شما (یا به نام کارگزارتان برای شما) ثبت می‌شود. اما در بایننس داستان فرق می‌کند. آن‌ها از سیستمی استفاده می‌کنند که در آن شرکایی مثل Nest Trading و Alpaca قیمت‌ها و دارایی‌های پایه را فراهم می‌کنند.

وقتی در بایننس سهمی را «می‌خرید»، در حقیقت توکنی را نگه می‌دارید که قیمت سهم واقعی را دنبال می‌کند. به این کار توکنایز کردن می‌گویند. این یعنی شما می‌توانید بدون نیاز به حساب بانکی در آمریکا یا اپلیکیشن‌های پیچیده کارگزاری، روی شرکت‌هایی مثل اپل یا تسلا با استفاده از USDT یا BNB معامله کنید. برای ما که در مناطق تحت تحریم هستیم، این دسترسی شاید جذاب به نظر برسد، اما باید بدانیم چه چیزی را داریم هزینه می‌کنیم.

یک لایه جدید هم در راه است به نام bStocks. بایننس می‌خواهد این دارایی‌ها را کاملاً روی زنجیره (on-chain) ببرد. یعنی به جای اینکه فقط یک قیمت mirrored در یک دیتابیس متمرکز باشد، این‌ها تبدیل به توکن‌های واقعی روی بلاک‌چین شوند. من قبلاً توضیح توکن‌های سهام و موانع قانونی‌اش را بررسی کردم و این حرکت بایننس تلاشی مستقیم برای تجاری کردن این ایده برای میلیون‌ها کاربر است.

ریسک‌های دارایی‌های سنتتیک

اینجاست که من تردید می‌کنم. معامله توکنی که نماینده یک سهم است، با مالکیت واقعی آن سهم یکی نیست. شما دارید به یک زنجیره از واسطه‌ها اعتماد می‌کنید. شما به بایننس اعتماد می‌کنید، بایننس به Nest Trading، و آن‌ها هم به اتاق پایاپای (clearinghouse) واقعی. اگر هر کدام از این حلقه‌ها پاره شود، «مالکیت» شما روی آن سهم می‌تواند دود شود برود.

مسئله سود سهام (dividends) و حق رأی هم هست. در اکثر سیستم‌های سنتتیک، شما در جلسات سهامداران حق رأی ندارید. هرچند بعضی پلتفرم‌ها سعی می‌کنند سود سهام را به شکل «پاداش» پرداخت کنند، اما هیچ‌وقت به تمیزی و شفافیت مالکیت واقعی سهم نیست.

من از تله «سوپر اپلیکیشن» هم می‌ترسم. وقتی یک شرکت کنترل کریپتو، سهام و پول نقد شما را در دست بگیرد، شما یک نقطه شکست واحد دارید. اگر حساب شما مسدود یا فلگ شود، تمام زندگی مالی‌تان منجمد می‌شود. به همین دلیل است که همیشه می‌گویم دارایی‌های اصلی‌تان را روی صرافی نگه ندارید. برای کریپتو، چیزی مثل Ledger Nano Gen5 گزینه بهتری است چون با حدود ۹۹ دلار، یک کیف پول امن با صفحه لمسی و قابلیت بازیابی NFC به شما می‌دهد تا مطمئن شوید کلیدهایتان واقعاً دست خودتان است.

چرا این یک بازی استراتژیک برای بایننس است؟

از نظر بیزنسی، این یک حرکت هوشمندانه است. بازار کریپتو به شدت سیکلیک یا چرخه‌ای است. وقتی در فاز «ترس» هستیم، مثل همین حالا که شاخص ترس و طمع روی ۳۱ از ۱۰۰ است، حجم معاملات آلت‌کوین‌ها خشک می‌شود.

با اضافه کردن سهام آمریکا، بایننس درآمدش را از چرخه کریپتو جدا می‌کند. اگر بیت‌کوین کسل‌کننده باشد اما انویدیا (Nvidia) در حال رشد باشد، کاربر باز هم در اپلیکیشن می‌ماند. آن‌ها دارند برای خودشان یک قلعه می‌سازند تا تنها اپلیکیشنی باشند که شما برای مدیریت پولتان باز می‌کنید.

نظر نهایی من

من ایده دسترسی همگانی را دوست دارم. اینکه یک تریدر در بازارهای نوظهور بتواند بدون عبور از ۲۰ لایه کاغذبازی قانونی به S&P 500 دسترسی داشته باشد، از نظر من یک پیشرفت است. اما باید با خودمان صادق باشیم: شما دارید مالکیت قانونی را با راحتی معامله می‌کنید.

اگر فقط می‌خواهید روی نوسان قیمت‌ها speculate کنید، این ابزار خوب است. اما اگر قصد دارید یک پورتفوی بازنشستگی بلندمدت بسازید، توکن‌های سهام را با سهام واقعی اشتباه نگیرید. من منتظر می‌مانم ببینم bStocks چطور تسویه حساب‌ها را روی زنجیره مدیریت می‌کند. تا آن زمان، یادتان باشد در دنیای دارایی‌های سنتتیک، شما مالک شرکت نیستید، بلکه مالک «قولی» از طرف بایننس هستید که قیمت را درست دنبال می‌کند.

اخبار را در صرافی منتخب تحریریه ما معامله کنید: MEXC