خرید بیت‌کوین در چارلز شواب؛ آیا واقعاً یک معامله به‌صرفه است؟

سال‌ها بود که «گارد قدیمی» دنیای مالی با بیت‌کوین مثل یک بازی کازینویی رفتار می‌کردند. اما حالا اوضاع دارد تغییر می‌کند. اگر حساب کارگزاری دارید، احتمالاً می‌پرسید چطور می‌توانید با توجه به باز شدن درهای این سیستم، خرید بیت‌کوین در چارلز شواب (Charles Schwab) را انجام دهید. این یک تغییر بزرگ برای دسترسی کاربران خرد است و برای کسی که راحتی یک رابط کاربری سنتی را ترجیح می‌دهد، یک برد ساده است. اما من که از سال ۲۰۱۹ در trenches یا همان خط مقدم کریپتو بوده‌ام، تردیدهای جدی دارم که آیا این هوشمندانه‌ترین راه برای ورود به بازار است یا نه. ما قبلاً در مورد معاملات مستقیم BTC و ETH توضیح دادیم تا پیش‌زمینه بیشتری داشته باشید.

جواب کوتاه

شما حالا می‌توانید بیت‌کوین و اتریوم را مستقیماً در حساب شواب خود معامله کنید. نیازی نیست حساب جدید باز کنید یا با اپلیکیشن جداگانه‌ای سر و کله بزنید. فقط کافی است دارایی‌ها را در ترمینال معاملاتی جستجو کنید و درست مثل خرید یک سهم یا ETF، معامله را انجام دهید.

داستان از چه قرار است

تمام این فرآیند طوری طراحی شده که هیچ اصطکاکی نداشته باشد. چون شما قبلاً مراحل KYC (احراز هویت) را در شواب گذرانده‌اید، دیگر نیازی به کاغذبازی جدید نیست.

اول وارد حساب شواب می‌شوید. از منوی معاملات، دارایی‌ها را جستجو می‌کنید. اینجا به جای خرید یک واسطه مثل تراست یا ETF، مستقیماً معامله می‌کنید. مبلغ مورد نظرتان را تعیین می‌کنید، دکمه خرید را می‌زنید و دارایی‌ها در پورتفولیوی شما ظاهر می‌شوند.

تجربه بسیار روانی است. لازم نیست نگران عبارت‌های بازیابی (seed phrases)، کلیدهای خصوصی یا آن حس وحشتناک هنگام ارسال وجه به یک رشته طولانی از حروف و اعداد تصادفی باشید. شواب کاستودی یا همان خدمات نگهداری را بر عهده می‌گیرد؛ یعنی کلیدها را برای شما نگه می‌دارد.

جایی که کاربران اشتباه می‌کنند

اینجاست که باید صادق باشم. راحتیِ یک کارگزاری هزینه‌ای دارد و منظورم فقط پول نیست.

اول از همه، بیایید درباره هزینه صحبت کنیم. ما قبلاً کارمزدهای BTC و ETH در شواب را بررسی کردیم و باید بگویم کارمزد ۰.۷۵ درصدی، قرصی است که بلعیدنش سخت است. در دنیای صرافی‌های بومی، این مبلغ گران است. اگر مبالغ زیادی جابه‌جا کنید، این کسرهای کوچک درصد خیلی سریع جمع می‌شوند و مبلغ قابل توجهی می‌شوند.

دوم و مهم‌تر، مسئله کاستودی یا نگهداری است. وقتی از طریق شواب خرید می‌کنید، در واقع مالک کلیدهای خصوصی نیستید. شما فقط مالک یک «ادعا» یا سند برای دارایی هستید که توسط کارگزاری نگه داشته شده است. اگر با این موضوع مشکلی ندارید، خب، مشکلی نیست. اما کل فلسفه بیت‌کوین این است: «کلید نیست، سکه نیست». من تلاطم‌های بازار را دیده‌ام و می‌دانم که تکیه بر یک نقطه شکست واحد، یک ریسک بزرگ است. برای ما که در مناطق حساس یا تحت تحریم هستیم، این موضوع اهمیتش دوچندان می‌شود چون دسترسی به دارایی نباید هرگز به یک نهاد متمرکز وابسته باشد.

در عمل چه کنیم؟

اگر تازه کار هستید و فکر کردن به کیف پول دیجیتال باعث استرس شما می‌شود، شواب جای امنی است تا پایتان را در آب‌های کریپتو امتحان کنید. یک نقطه ورود کم‌استرس است. اما اگر قصد دارید مقدار قابل توجهی کریپتو را برای بلندمدت نگه دارید، شدیداً پیشنهاد می‌کنم دارایی‌هایتان را از کارگزاری خارج کنید.

من همیشه یک روش ترکیبی را ترجیح داده‌ام. شاید برای خرید اولیه از یک پلتفرم استفاده کنم، اما هرگز دارایی‌های اصلی‌ام را آنجا نمی‌گذارم. برای هر کسی که امنیتش برایش جدی است، یک کیف پول سخت‌افزاری پیشنهاد می‌کنم. من از Ledger Nano Gen5 استفاده کرده‌ام چون با قیمت حدود ۹۹ دلار مقرون‌به‌صرفه است و در این بازه قیمتی، صفحه لمسی دارد. این کار به شما اجازه می‌دهد کنترل کامل کلیدهای خصوصی‌تان را داشته باشید و این تنها راهی است که می‌توانید در این بازار شب‌ها راحت بخوابید.

اگر کارمزدهای شواب برایتان خیلی زیاد است، شاید بهتر باشد نگاهی به صرافی‌های بومی بیندازید. مثلاً من اغلب مردم را به MEXC ارجاع می‌دهم چون کارمزد Maker آن‌ها در معاملات Spot صفر درصد است، که تضاد شدیدی با مدل کارگزاری‌ها دارد.

حرف آخر این است که دسترسی راحت عالی است، اما اجازه ندهید راحتی، شما را نسبت به هزینه‌ها و ریسک‌های نگهداری متمرکز کور کند. اگر مجبورید از شواب بخرید، بخرید، اما هر چه زودتر یاد بگیرید چطور آن دارایی‌ها را به دست‌های خودتان منتقل کنید.

اخبار را در صرافی منتخب تحریریه ما معامله کنید: Bybit